Ten serwis używa cookies do prawidłowego funkcjonowania

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych w naszym serwisie, dostosowania ich do Państwa indywidualnych potrzeb korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Fotowoltaika i sieci DC

Fotowoltaika zabezpieczenia

Ochrona przeciwprzepięciowa w systemach fotowoltaicznych

All video

Bezpośrednie skutki uderzeń piorunów

Bezpośrednie uderzenie pioruna (zwane w normach LEMP), ze względu na swoją olbrzymią energię, zwykle spowoduje duże zniszczenia w miejscu, w które uderzy. Dlatego normy zalecają budowę instalacji odgromowych do ochrony większych instalacji fotowoltaicznych. Przykładowo w Niemczech stowarzyszenie firm ubezpieczeniowych VDV wydało instrukcję VDS2010 w której jako warunek ubezpieczenia instalacji fotowoltaicznej powyżej 10kWp wymaga posiadania instalacji odgromowej oraz zamontowania ograniczników przepięć. Specyfikacja techniczna CENELEC nr CLC/TS 50539-12 dotycząca wyboru i zastosowań ograniczników przepięć wykonanych zgodnie z normą PN-EN 50539-11 w instalacjach fotowoltaicznych w zakresie farm fotowoltaicznych zaleca projekt instalacji odgromowej z masztami dzielącymi obszar chroniony na kwadraty nie większe niż 20x20m, co ma zapewnić właściwy poziom ochrony dla strefy LPLIII (Aneks A tej normy). Przy małych instalacjach fotowoltaicznych np. na dachach domów przyjmuje się często założenie (na podstawie obliczeń stopnia ryzyka wg normy PN-EN 62305-2), że prawdopodobieństwo bezpośredniego uderzenia jest stosunkowo małe i wystarczy zabezpieczyć się tylko przed przepięciami indukowanymi. Jeżeli jednak piorun trafi w taką instalację, to z pewnością spowoduje szkody, natomiast zastosowanie ograniczników przepięć znacznie zmniejszy uszkodzenia elektryczne modułów PV i falowników znajdujących się w pobliżu. Należy też brać pod uwagę bezpośrednie trafienie pioruna np.: w napowietrzną linię zasilania AC, po której może nadejść fala przepięciowa do falownika od strony AC i go uszkodzić. Dlatego też zgodnie z normami należy go chronić przy pomocy ograniczników przepięć AC.

All video

Pośrednie skutki uderzeń piorunów

Na podstawie badań i obserwacji wiadomo, że wyładowanie atmos-feryczne oddziałuje pośrednio na urządzenia w terenie niezabudowanym w promieniu do 1,5 km, a szkody mogą powstać do kilkuset metrów od miejsca uderzenia. Mamy tu do czynienia z przepięciami powstałymi na skutek sprzężeń galwanicznych, indukcyjnych i pojemnościowych.

1. Sprzężenia galwaniczne

Sprzężenia galwaniczne powstają w wyniku bezpośredniego dostania się energii powstałej w wyniku wyładowania atmosferycznego do instalacji elektrycznej. Z punktu widzenia budowy instalacji fotowoltaicznych istotne są 2 sytuacje. Po pierwsze jest to przypadek, kiedy budynek ma instalację odgromową. Jeżeli piorun uderzy w maszt takiej instalacji, to zwody pionowe odprowadzą energię do ziemi. Energia ta rozpływając się w ziemi na wszystkie strony może napotkać uziemienie domowej instalacji elektrycznej i wniknąć w nie – norma PN-EN 62305-4 (załącznik D3) sugeruje, że 50% prądu udarowego może wniknąć do instalacji elektrycznej. Jeżeli nie będzie zainstalowanego ogranicznika przepięć, który wyrówna potencjał między przewodem fazowym i N, to w przewodzie N może pojawić się przepięcie o wartości prądu kilku kA (kształt fali 10/350 μs) oraz napięciu nawet kilkudziesięciu kV uszkadzając wszystkie urządzenia podłączone do gniazdek elektrycznych. Podobna sytuacja wystąpi w uziemionej instalacji fotowoltaicznej bez ogranicznika przepięć.Druga sytuacja jest związana ze wzrostem napięciowym potencjału ziemi na skutek uderzenia pioruna. Naukowcy z Politechniki w Graz w Austrii dokonali ciekawych obliczeń w tym zakresie w związku z badaniem odziaływania takich sprzężeń na latarnie uliczne z oświetleniem LED. Przy założeniu teoretycznym stałej impedancji ziemi wyniki wzrostu potencjału napięciowego ziemi w zależności od odległości od punktu uderzenia pioruna były następujące: w odległości 10 metrów było to ok. 160kV, w odległości 100 m – ok. 15kV, w odległości 200 m – ok. 8kV, w odległości 300 m – ok. 5kV.

2. Sprzężenie indukcyjne

Sprzężenie indukcyjne w przewodzie następuje przez wzrost pola magnetycznego innego przewodu elektrycznego. Jeżeli w jednym przewodzie przepływa duży prąd (jest to np.: przewód instalacji odgromowej odprowadzający wyładowanie atmosferyczne do ziemi), to spowoduje to powstanie mocnego pola elektromagnetycznego wokół niego, które może oddziaływać na inny przewód (np. przewód instalacji fotowoltaicznej), szczególnie gdy jest on równolegle ułożony lub się krzyżuje. W tym drugim przewodzie powstanie indukcyjnie duże przepięcie – może to być prąd o wartości nawet kilkudziesięciu kA (kształt fali 8/20 μs) i napięciu kilkudziesięciu kV. Z podobną sytuacją możemy mieć do czynienia, kiedy przewody instalacji fotowoltaicznej opierają się o metalową rynnę lub są położone bezpośrednio na metalowym dachu.

Fotowoltaika zabezpieczenia - krzyżowanie się przewodów

Pic.1 Niewłaściwe położenie instalacji PV i odgromowej na dachu

3. Sprzężenie pojemnościowe

Sprzężenie pojemnościowe powstaje przez pole elektryczne między dwoma punktami o dużej różnicy potencjałów. W celu wyrównania potencjałów występuje przepływ ładunków przez powietrze. To sprzężenie powoduje powstawanie przepięć w przewodach, szczególnie napowietrznych, chociaż wpływa to też na nieekranowane dłuższe odcinki przewodów wewnątrz budynków. W celu ograniczania powstawania potencjalnych przepięć budując instalacje fotowoltaiczne należy unikać tworzenia pętli indukcyjnych o dużej powierzchni. Na podstawie doświadczeń wiadomo, że już w przewodzie o długości 5-10 m mogą zaindukować się groźne dla urządzeń przepięcia. W najgorszym przypadku mamy tu do czynienia z pojawieniem się w przewodach DC i AC przepięcia o wartości prądu do kilku kA i napięciu kilku kV (kształt fali 8/20 μs). To samo zjawisko może wystąpić w przewodach sygnałowo-komunikacyjnych łączących falownik z komputerem lub nadajnikiem, dlatego niezbędne jest czasami dobezpieczenie falownika przed przepięciami specjalnym ogranicznikiem przepięć także od tej strony.

Inne źródła przepięć

W zakresie instalacji fotowoltaicznych po stronie DC mogą wystąpić również tzw. przepięcia łączeniowe, które jednak z uwagi na swój charakter i osiąganą wartość nie będą raczej szkodliwe dla modułów PV i falowników DC/AC (oba urządzenia są odpowiednio wytrzymałe). Przepalenie się wkładki topikowej, zwarcie lub nawet załączanie/wyłączenie urządzeń może generować przepięcia na poziomie 2kV w czasie rzędu 1-2 [ms]. Dużo więcej takich problemów może pojawić się od strony AC falownika, dlatego należy pamiętać o jego zabezpieczeniu również po stronie AC.

W przypadku serwisu falownika: naprawy czy przeglądu części elektronicznych należy też pamiętać o możliwości pojawienia się przepięć elektrostatycznych – w pewnych warunkach ciało człowieka może się „naładować” elektrostatycznie i wówczas nastąpi gwałtowne rozładownie w formie iskry, która może uszkodzić delikatną elektronikę.

All video

Ochrona odgromowa

Niewłaściwie wykonana instalacja odgromowa lub fotowoltaiczna może sprzyjać pojawianiu się groźnych przepięć, dlatego chcielibyśmy wskazać na kilka istotnych zagadnień. Jeżeli wykonujemy instalację fotowoltaiczną na dachu, to zgodnie z wymogami aktualnych przepisów każdy obiekt budowlany, w tym również obiekty z systemami PV umieszczonymi na dachu, należy chronić przed skutkami wyładowań atmosferycznych bezpośrednich i pobliskich, jeżeli ryzyko wystąpienia szkód piorunowych, wyznaczone zgodnie z zaleceniami normy PN-EN 62305-2 (arkusz 2 dotyczący zarządzania ryzykiem przy ochronie odgromowej) jest większe niż ryzyko tolerowane. W takim przypadku zagrożony obiekt budowlany, a więc i zainstalowane na nim systemy PV, chroni się przed bezpośrednim uderzeniem pioruna za pomocą układu zwodów (LPS) tworzących strefę ochronną o takich rozmiarach, aby całość urządzeń zamontowanych na dachu mieściła się wewnątrz tej strefy (wytyczne w normie PN-EN 62305-1). Zgodnie ze specyfikacją techniczną CLC/TS 50539-12 zwody pionowe powinny mieć przekrój minimum 50 mm2(Cu) lub ekwiwalent tej wartości, przewody mogące odprowadzać prąd udarowy od ogranicznika przepięć typu 1 do szyny uziemiającej minimum 16 mm2(Cu) lub ekwiwalent, natomiast przewody pomocnicze stosowane do ekwipotencjalizacji oraz odprowadzania prądów wyładowczych od ogranicznika przepięć typu 2 do szyny uziemiającej muszą mieć minimum 6 mm2 (Cu) lub odpowiedni ekwiwalent. Układając przewody instalacji fotowoltaicznej, zarówno wewnątrz w domu jak i na zewnątrz, należy unikać tworzenia pętli indukcyjnych, gdyż w przeciwnym razie mogą się zaindukować znaczne przepięcia. Norma PN-EN 62305-4 zaleca prowadzenie kabli możliwie jak najbliżej elementów metalowych sieci połączeń wyrównawczych oraz ograniczania powstawania pętli indukcyjnych. W zakresie krzyżowania się instalacji fotowoltaicznych i odgromowych należy zastosować odpowiednie odległości - zwykle minimalna odległość to 50 do 90 cm. Zachowanie odległości między tymi instalacjami oznacza praktycznie, że nie mogą się one bezpośrednio krzyżować – jeżeli jest to konieczne, to należy np. przeprowadzić instalację odgromową na wspornikach. W takim przypadku można zastosować ograniczniki przepięć PV typu 2 zgodnie ze specyfikacją techniczną CLC/TS 50539-12 pkt. 6.3 oraz ogranicznik przepięć AC typu 1+2 w rozdzielnicy głównej ze względu na istnienie instalacji odgromowej.

Fotowoltaika zabezpieczenia - Prawidłowe skrzyżowanie instalacji PV i odgromowej na dachu

Pic.2 Prawidłowe skrzyżowanie instalacji PV i odgromowej na dachu

Fotowoltaika zabezpieczenia - Prawidłowe ułożenie równoległe instalacji PV i odgromowej na dachu

Pic.3 Prawidłowe ułożenie równoległe instalacji PV i odgromowej na dachu

W przypadku konieczności skrzyżowania instalacji fotowoltaicznej i odgromowej ta ostatnia może być poprowadzona na pewnej wysokości, co pokazano na zdjęciu nr 2. Dodatkowo instalacja fotowoltaiczna jest ekranowana przez zamknięte metalowe korytko kablowe, które ogra-nicza powstawanie przepięć indukowanych.Na kolejnym zdjęciu nr 3 pokazano instalację fotowoltaiczną poprowadzoną na pewnej wysokości względem leżącej instalacji odgromowej.Jeżeli z powodu braku możliwości technicznych nie można uniknąć krzyżowania lub przeprowadzenia równoległego przewodów PV i odgromowych wg zasad wskazanych powyżej, to należy zastosować ograniczniki PV typu 1+2 zamiast typu 2 (dokładniejsze omówienie tego zagadnienia znajduje się w specyfikacji CENELEC CLC/TS 50539-12 pkt. 6.4)

 All video

Ochrona instalacji PV przed skutkami przepięć

Instalacja fotowoltaiczna ze względu na swoją konstrukcję i usytuowanie jest poważnie narażona na przepięcia powstałe w wyniku bezpośredniego uderzenia pioruna, jak też na uszkodzenia w wyniku indukowanych przepięć spowodowanych przez pobliskie wyładowania atmosferyczne. W celu ochrony drogich urządzeń, przede wszystkim falowników DC/AC i modułów fotowoltaicznych oraz uniknięcia kosztów napraw i przestojów, stosuje się w zakresie ochrony przed skutkami przepięć specjalne ograniczniki przepięć PV na prąd DC. Dodatkowym argumentem za stosowaniem ograniczników przepięć zgodnie z normami są kwestie związane z polityką firm ubezpieczeniowych. W Polsce nie ma jeszcze jednolitej polityki w tym zakresie: niektóre firmy ubezpieczeniowe nie zauważają problemu, inne wyłączają swoją odpowiedzialność w przypadku wystąpienia uszkodzeń spowodowanych przez przepięcia lub też ograniczają swoją odpowiedzialność do stosunkowo niewielkiej kwoty. Ponadto prawie wszystkie firmy ubezpieczeniowe na świecie stosują pewną dość racjonalną politykę – ubezpieczają przedmiot ubezpieczenia zgodnie z życzeniem ubezpieczającego, pobierają składki, natomiast dopiero w przypadku wystąpienia szkody sprawdzają, czy ze strony ubezpieczającego zostały dochowane wszystkie warunki formalne. W odniesieniu do instalacji PV zwykle jednym z wymogów jest wykonanie jej zgodnie z normami – błędy, brak odpowiednich zabezpieczeń itp. skutkuje często odmową wypłaty odszkodowania. Ponieważ w wyniku uderzenia pioruna niewłaściwie chroniona instalacja PV może w ciągu sekundy ulec bardzo poważnym uszkodzeniom i strata właściciela może wynieść ponad połowę jej wartości, dlatego zarówno projektanci jak i instalatorzy powinni zachować w zakresie swojej pracy daleko posuniętą ostrożność i sumienność. Ogólnie zaleca się, aby każda instalacja PV była zabezpieczona przed przepięciami, a jeżeli w normach występują czasami jakieś wyjątki w tym zakresie, to należy wtedy bardzo dokładnie to policzyć i przygotować odpowiednią dokumentację.

Skrzynka domowa z zabezpieczeniem przeciwprzepięciowym z IP65 dla 2 łańcuchów PV

Skrzynka domowa z zabezpieczeniem przeciwprzepięciowym z IP65 dla 2 łańcuchów PV

Dobór ograniczników przepięć PV

Fotowoltaika - zabezpieczenia - ogranicznik przepięć

Obecnie na rynku mamy 3 rodzaje modułów PV: polikrystaliczne, monokrystaliczne i cienkowarstwowe. Najpopularniejsze są moduły polikrystaliczne, na drugim miejscu są lepsze technicznie, ale jeszcze trochę droższe monokrystaliczne – wg aktualnych ocen ekspertów te 2 typy stanowią dziewięćdziesiąt kilka procent rynku i dlatego w niniejszych informacjach technicznych podawane są zalecenia dla tych dwóch wykonań. Pojedyncze moduły fotowoltaiczne wytwarzają prąd stały o wartości najczęściej 8-9A przy stosunkowo niewielkim napięciu rzędu 37-40V DC, dając w efekcie moc ok. 250-300W, chociaż na rynku są już wykonania o mocy ponad 330W. Łącząc je szeregowo w tzw. łańcuch PV podnosimy napięcie do wartości kilkuset woltów DC, a czasem nawet więcej, gdyż na rynku są dostępne falowniki PV do 1250 V DC – należy przy tym pamiętać, że do budowy instalacji powyżej 1000V DC potrzebne są uprawnienia elektryczne na średnie napięcie.

Dla falowników PV o większych mocach łączymy także równolegle łańcuchy i wówczas mamy większe prądy DC – stosuje się wtedy zabezpieczenia wkładkami topikowymi gPV. Każdy producent modułów PV (norma PN-EN 61730-2) i falowników PV (norma PN-EN 62109-1) powinien podać wytrzymałość swoich urządzeń na przepięcia, Jeżeli nie możemy znaleźć tej informacji, to zakładając zgodność tych urządzeń z normami możemy się pomocniczo posłużyć tabelą z pkt. 9.2.2.3 specyfikacji technicznej CLC/TS 50539-12 w wersji z roku 2013, która podaje, że moduły PV pracujące przy napięciu Uoc do 600V DC powinny wytrzymywać przepięcia do 4000V, a falowniki 2500V DC, natomiast dla wartości napięcia pracy pomiędzy 600 i 850V DC moduły PV powinny wytrzymać nawet 4000 lub 5000V DC, a falowniki 4000V DC.

Podwójna podstawa rozłączalna do wkładek gPV 10x38mm do 1000 V DC

Podwójna podstawa rozłączalna - do wkładek gPV 10x38mm do 1000 V DC

Do ochrony instalacji PV konstruuje się specjalne ograniczniki przepięć, zwykle są one dostosowane do napięć znamionowych w zakresie od 500 do 1500V DC, najczęściej są to wykonania na 500, 600, 800 i 1000V DC. Firma CITEL ma wiele różnych wykonań ograniczników przepięć. Przy właściwym montażu i ich uziemieniu w zależności od napięcia pracy zapewniają one zwykle poziom ochrony na poziomie 2-3,6kV.

Bardzo ważny jest właściwy dobór ogranicznika do napięcia DC występującego w sieci fotowoltaicznej. Wytwarzane napięcie przez panele fotowoltaiczne, które jest podawane w dokumentacji technicznej, zwykle odnosi się do temperatury +25°C, w przypadku pracy w zimie należy zastosować odpowiednie współczynniki korekcyjne, gdyż przy temperaturze - 20°C napięcie może być o ok. 20% wyższe. Przy doborze właściwego napięcia pracy ogranicznika przepięć PV zaleca się, aby był o 10-20% wyższy od maksymalnego napięcia, jakie może się pojawić w instalacji PV, biorąc pod uwagę temperaturę pracy.

Prąd pracy instalacji PV dla ogranicznika przepięć PV jest zwykle mniej istotny, ale należy tu zwrócić uwagę na sytuację, gdy łączymy równolegle wiele łańcuchów PV. Zwykle prąd pracy i potencjalny prąd zwarciowy z 1 łańcucha wynosi poniżej 10A, większość ograniczników przepięć PV firmy CITEL może wytrzymywać prądy zwarciowe do 15000 lub 1000A, ale są wyjątki w zakresie najtańszych wykonań warystorowych i istnieją ograniczniki przepięć tylko do 70A.

W przypadku, gdy jest instalacja odgromowa i gdy przy projektowaniu nie udało się zachować właściwych odstępów pomiędzy instalacją odgromową a instalacją fotowoltaiczną (co wynika z wyliczeń) lub np.: instalacja fotowoltaiczna jest zainstalowana na dachu pokrytym metalową dachówką, to wówczas należy koniecznie zastosować ograniczniki typu 1+2, jak też należy połączyć celem wyrównania potencjałów elementy zewnętrznej instalacji odgromowej z konstrukcją nośną i ramami instalacji PV.

Ogranicznik przepięć PV typu 12 seria DS60VGPV w technologii iskiernikowo warystorowej

Ogranicznik przepięć PV typu 1+2, seria DS60VGPV w technologii iskiernikowo-warystorowej

All video

Jeżeli w budynku jest instalacja odgromowa, to zawsze w rozdzielnicy głównej AC musi zostać zastosowany ogranicznik przepięć typu 1+2. Istotnym zagadnieniem jest miejsce usytuowania ogranicznika przepięć – powinien on znajdować się w pobliżu chronionego urządzenia/obiektu - w przypadku instalacji PV są to moduły fotowoltaiczne oraz falownik. Jeżeli długość przewodu pomiędzy modułami fotowoltaicznymi, a falownikiem DC/AC nie przekracza 10 metrów, to wystarczy zainstalować 1 ogranicznik w każdym łańcuchu jak najbliżej urządzenia, które ma niższą wytrzymałość na przepięcia. Zwykle jest to falownik DC/AC zawierający dużo elektroniki, ale od tej zasady mogą być wyjątki. Należy sprawdzić zawsze dane techniczne podawane przez producentów falowników i modułów PV. Jeżeli natomiast długość kabla jest większa niż 10 metrów, to przy modułach PV instalujemy jeden ogranicznik typu 1+2 oraz drugi ogranicznik, zwykle tego samego typu w pobliżu falownika PV.

Ograniczniki przepięć mają zwykle stopień ochrony IP20 i w przypadku ich instalacji na zewnątrz należy to zrobić w skrzynce o stopniu ochrony minimum IP65, gdyż wilgoć źle wpływa na warystory. Samą skrzynkę należy koniecznie umieścić w ocienionym i jak najchłodniejszym miejscu. Natomiast jeżeli dodatkowo w skrzynce zostanie zainstalowany rozłącznik, a dodatkowo wkładki topikowe gPV w podstawach rozłączalnych, to wówczas koniecznie trzeba wziąć pod uwagę straty mocy generowane przez te aparaty. Przykładowo zabezpieczenie 3 połączonych równolegle łańcuchów PV wymaga 6 wkładek 10x38 gPV i podstaw do nich, co w sumie generuje straty mocy ok. 20W. Jeżeli skrzynka będzie miały wysoki stopień ochrony IP, to wytwarzane ciepło będzie miało trudności z wydostaniem się poza obudowę i będzie się kumulować wewnątrz skrzynki. Co może powodować przyspieszone starzenie się warystorów w ogranicznikach przepięć.

Skrzynka zewnętrzna z zabezpieczeniem przeciwprzepięciowym z IP65 dla 4 łańcuchów PV

Skrzynka zewnętrzna z zabezpieczeniem przeciwprzepięciowym z IP65 dla 4 łańcuchów PV

Niektóre falowniki umożliwiają zamontowanie ograniczników przepięć w ich wnętrzu – tutaj należy zwrócić uwagę na wymiary ograniczników przepięć, szczególnie w zakresie ich głębokości, czy się zmieszczą w przeznaczonym dla nich miejscu. Niektóre falowniki dostępne na rynku mają zainstalowane fabrycznie ograniczniki przepięć, zwykle tylko typu 2 – tutaj istotne są parametry tych ograniczników, gdyż niektórzy producenci oferują słabe technicznie, ale za to tanie wyroby, inni zaś dobre, ale czasem zdecydowanie droższe od ich ceny rynkowej.

Trwałość i gwarancja

Ograniczniki przepięć typu 1+2 dla fotowoltaiki powinny być zbudowane na bazie iskierników gazowych, ponieważ ta technologia umożliwia dużo lepsze odprowadzanie prądów udarowych niż same warystory. Ponadto zastosowanie iskierników gazowych lub technologii VG, które przy napięciu znamionowym pracy sieci mają bardzo dużą impedancję, zapobiega płynięciu prądu upływu (pomiędzy biegunami + i - a ziemią) oraz prądu roboczego (przepływ prądu pomiędzy biegunami + i biegunami - ), które pojawiają się w ogranicznikach przepięć zbudowanych na bazie warystorów.

W przypadku SPD typu 2 zbudowanych na bazie warystorów występuje przepływ początkowo małego, ale z czasem coraz większego prądu upływu pomiędzy biegunami dodatnim oraz ujemnym, a ziemią. Ten prąd początkowo ma małą wartość np. w ogranicznikach CITEL 1mA, z czasem staje się coraz większy i po latach może doprowadzić do uszkodzenia warystora na skutek procesu starzenia się. Proces ten przyśpiesza zwykle wysoka temperatura i wilgotność, dlatego nie należy instalować skrzynek z ogranicznikami przepięć w miejscach wystawionych bezpo-średnio na działanie promieni słonecznych.

Taki prąd występuje również w przypadku prądu przemiennego, ale w obwodach prądu stałego jego szkodliwe oddziaływanie na warystor jest wielokrotnie większe. Można temu zapobiec stosując ograniczniki przepięć 3-modułowe o połączeniach typu „Y”, gdzie w środkowym wspólnym module zostaje zastosowany iskiernik gazowy uniemożliwiający przepływ prądu upływu, jak np. w ograniczniku typu DS50PVS-1000G/51 firmy CITEL. Ograniczniki przepięć firmy CITEL wykonane w technologii VG, zarówno typu 1+2 jak i 2, są wolne zarówno od prądu upływu, prądu roboczego jak i prądu następczego. Ich dalsze zalety to krótki czas zadziałania - poniżej 25 ns oraz gwarancja 10 lat liczona od daty produkcji. W przypadku ograniczników dla fotowoltaiki o połączeniach typu „Y” ze wspólnym iskiernikiem gazowym firma CITEL udziela 5 lat gwarancji liczonej od daty sprzedaży, natomiast na SPD wykonane wyłącznie w technologii warystorowej gwarancja wynosi tylko 2 lata.

Attachments:
Download this file (Ograniczniki przepięć DC typu 1+2 - Seria DS60VGPV-G51.pdf)Seria DS60VGPV-G51855 kB
Download this file (Seria DS60VGPV.pdf)Seria DS60VGPV870 kB
Download this file (Zacisk do okablowania typu V do ograniczników przepięć KN T 1316I.pdf)KN T 1316I1207 kB