Ten serwis używa cookies do prawidłowego funkcjonowania

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Technika uzdatniania powietrza powinna zapewnić i zabezpieczyć wymagany klimat w pomieszczeniach. W zależności od podstawowych wymogów muszą zostać spełnione jedno lub wiele następujących zadań:

• Dostarczanie powietrza zewnętrznego.

W pomieszczeniach pobytu powietrze z zawartością CO2 wydalane przez ludzi musi być wymienione na powietrze zewnętrzne.

• Odprowadzanie obciążeń cieplnych.

Dla zapewnienia określonej temperatury w pomieszczeniu, trzeba odprowadzić obciążenia cieplne względnie chłodnicze pomieszczenia. Powietrze nawiewane do pomieszczenia musi zatem być ochłodzone względnie ogrzane.

• Odprowadzenie obciążeń wilgocią

Dla zapewnienia określonej wilgotności powietrza w pomieszczeniu nawiewane powietrze musi ulec osuszeniu względnie nawilżeniu, w zależności od tego, czy w pomieszczeniu znajdują się źródła wilgoci, czy też zachodzą procesy powodujące spadek zawartości wilgoci.

• Utrzymywanie czystości powietrza

Aby utrzymać dopuszczalne stężenia substancji szkodliwych w pomieszczeniach (np. wartości MAK) należy powietrze zanieczyszczone tymi substancjami wymieniać na powietrze czyste. Substancje szkodliwe to wszelkie substancje, które wywierają szkodliwe skutki. Chodzi tu nie tylko o szkodliwe oddziaływanie na zdrowie, jakie przykładowo wywołują wysokie stężenia CO2. Także pył może być substancją szkodliwą, który np. przy wytwarzaniu półprzewodników może doprowadzić do wstrzymania produkcji.

Lista substancji w pkt.2

• Utrzymywanie bezpiecznych ciśnień

Aby uniemożliwić niekontrolowaną wymianę powietrza z otoczeniem, należy w pomieszczeniu w stosunku do otoczenia utrzymywać, zgodnie z wymaganiami: nadciśnienie (np. w czystych pomieszczeniach), względnie podciśnienie (np. w laboratoriach chemicznych). W tym celu wartości strumieni powietrza nawiewanego i wywiewanego muszą być odpowiednio różnicowane.

Źródła zanieczyszczeń i jakość powietrza wewnątrz pomieszczeń

W nowych normach różnych krajów, w projekcie normy europejskiej, jak również w projekcie normy amerykańskiej ASHRAE 62-1989, budynki i ich wyposażenie są coraz częściej uważane za integralne źródło zanieczyszczeń .

W pomieszczeniach można wykryć nierzadko ponad sto kilkadziesiąt różnych związków chemicznych, których stężenie w powietrzu zazwyczaj jest tak niewielkie, że pojedynczo nie wpływają na poziom komfortu odczuwanego przez użytkowników. Ponieważ jednak ocena stanu mikroklimatu jest negatywna dla znacznej części użytkowników, rozpoczęto badania łącznego oddziaływania rozmaitych mieszanin związków chemicznych na samopoczucie ludzi.

Substancje szkodliwe zawarte w powietrzu wewnętrznym wymienione w poniższej tabeli oraz opisane z wyszczególnieniem należy usunąć poprzez system automatycznej wentylacji powietrza.

Źródła zanieczyszczeń powietrza w pomieszczeniach mieszkalnych

Źródło Rodzaj zanieczyszczenia
Zewnętrzne
  • Powietrze atmosferyczne
  • Pojazdy mechaniczne
  • Grunt
  • SO2, NO, NO2,O3, CO
  • CO, Pb, węglowodory, pył
  • Radon
Wewnętrzne
Materiały konstrukcyjne
  • Beton, kamień
  • Płyty wiórowe, sklejka
  • Materiały izolacyjne
  • Kleje
  • Farby
---------------
  • Radon
  • Formaldehyd, rozpuszczalniki
  • Włókno szklane lub mineralne, rozcieńczalniki lub lepiszcza
  • Rozpuszczalniki organiczne
  • Rtęć, chrom, rozpuszczalniki
Wyposażenie budynku
  • Urządzenia spalinowe do ogrzewania i gotowania
  • Meble
  • Instalacja wodociągowo-kanalizacyjna
 ---------------
  • CO, NO, NO2, formaldehyd, pył
  • Rozpuszczalniki organiczne
  • Radon
Obecność ludzi
  • Produkty przemiany materii
 ----------------
  • H2O, CO2, NH3, zapachy
Działalność człowieka
  • Dym tytoniowy
  • Urządzenia aerozolowe
  • Majsterkowanie, hobby
  • Środki czyszczące, przygotowanie potraw
 ---------------
  • CO, NO2, zapachy oraz węglowodory
  • Fluoropochodne węglowodorów, chlorek winylu NH3, związki organiczne, zapachy
  • Związki organiczne, pył

  

SO2 - Bezbarwny gaz o ostrym, gryzącym i duszącym zapachu, silnie drażniący drogi oddechowe. Dwutlenek siarki jest trujący dla zwierząt i szkodliwy dla roślin.

NOx -Tlenek azotu ma działanie toksyczne. Obniża odporność organizmu na infekcje bakteryjne, działa drażniąco na oczy i drogi oddechowe, jest przyczyną zaburzeń w oddychaniu, powoduje choroby alergiczne (m.in. astmę)

O3 - Przy wyższych stężeniach ozon powoduje podrażnienia oczu, głównie zapalenie spojówek, zmiany w parametrach widzenia, zmiany czynności płuc (szczególnie u dzieci), zwiększoną częstotliwość ataków astmy oraz wzrost zachorowalności na raka skóry.

CO - Jest niezwykle groźny, silnie toksyczny. Powoduje ciężkie zatrucia (zaczadzenie). Najbardziej wrażliwy na jego działanie jest mózg. Około 80% zawartego w powietrzu CO jest wiązana z hemoglobiną we krwi, tworząc karboksyhemoglobinę (HbCO), niezdolną do przenoszenia tlenu, co prowadzi do niedotlenienia tkanek. Przy zawartości ok. 20% HbCO we krwi mówimy o tzw. "ostrym zespole mózgowym" charakteryzującym się spadkiem czujności i rozróżniania, sennością, dezorientacją, w końcu może dojść do śpiączki i śmierci. Po długiej ekspozycji w warunkach wysokiego stężenia CO może nastąpić również uszkodzenie mięśnia sercowego.

CO2 - Przy oddychaniu powietrzem zawierającym dwutlenek węgla w małych stężeniach (poniżej 5% w powietrzu wdechowym) zwiększa się jego ciśnienie parcjalne we krwi (hiperkapnia), co powoduje uczucie duszności, niepokój, pobudzenie ośrodka oddechowego i zwiększenie częstości oddechów.

NH3 Amoniak- Substancja szkodliwa, działa silnie drażniąco na błony śluzowe dróg oddechowych, oczu i na skórę. Wywołuje przykre uczucie pieczenia w gardle, kaszel, ślinotok, nudności, łzawienie bóle głowy. Przy dużych dawkach mogą powstać owrzodzenia prowadzące do przebicia, po czym następuje ciężkie uszkodzenie oka, mogące doprowadzić do utraty wzroku. U osób, które przeżyły zatrucie amoniakiem powstają z reguły nieodwracalne zmiany w płucach i drogach oddechowych. Częste przebywanie w atmosferze zawierającej amoniak może doprowadzić do przewlekłych nieżytów dróg oddechowych oraz zaburzeń w trawieniu i przemianie materii.

Pyły- powodują podrażnienia naskórka i śluzówki. Najniebezpieczniejsze są pyły najdrobniejsze o wielkości cząstki do 5 μg/m3, które z łatwością przenikają do organizmu wywołując jego zatrucie, zapalenia górnych dróg oddechowych, pylicę, nowotwory płuc, choroby alergiczne i astmę.

Węglowodory:

Benzen- jest substancją działającą na organizm ludzki silnie toksyczne. Pary tej substancji powodują podrażnienie błon śluzowych i oczu, a w większych stężeniach również skóry. Główne objawy zatrucia są z działaniem na układ nerwowy. Następstwem zatrucia są: znużenie, bóle i zawroty głowy, oszołomienie, z pewną euforią przypominającą odurzenie alkoholowe, zupełna utrata sił i duszności, a w ciężkich wypadkach utrata przytomności.

Dym tytoniowy:

Metale śladowe o działaniu karcynogennym:

Faza gazowa:

substancje o działaniu karcynogennym:

substancje o działaniu drażniącym i toksycznym na nabłonek rzęskowy układu oddechowego:

Radon - Szkodliwe efekty działania radonu polegają na uszkadzaniu struktury chemicznej kwasu DNA przez wysokoenergetyczne, krótkotrwałe produkty rozpadu radonu 222Rn, co może powodować chorobę popromienną.

Formaldehyd - Substancja toksyczna lub szkodliwa, żrąca lub drażniąca (w zależności od stężenia). Ograniczone dowody działania rakotwórczego. W stężeniach powyżej 25% działa toksycznie przez drogi oddechowe, w kontakcie ze skórą i po połknięciu. Powoduje oparzenia. Może powodować uczulenie w kontakcie ze skórą.

Rozpuszczalniki organiczne- (np. benzen, formaldehyd) Większość rozpuszczalników organicznych to substancje toksyczne, są niebezpieczne ze względu na swą lotność i zdolność rozpuszczania w tłuszczach. Wchłaniane są przez skórę, błony śluzowe i układ pokarmowy, działają narkotycznie (narkotyki) i powodują ciężkie zatrucia.

Rtęć- Toksyczność rtęci polega na niszczeniu błon biologicznych i łączeniu się z białkami organizmu. W ten sposób rtęć zakłóca wiele niezbędnych do życia procesów biochemicznych.

Chrom- W codziennym życiu kontakt z materiałami zawierającymi chrom, tj: farby i lakiery, może prowadzić do wystąpienia reakcji uczuleniowych. Chrom jest najczęstszą przyczyna zawodowego wyprysku kontaktowego. Większe stężenia chromu sześciowartościowego ma działanie toksyczne, mutagenne i kancerogenne.

Pb-Ołów - Sole i tlenki tego pierwiastka są trucizną kumulującą się w organizmie. Toksyczne skutki działania ołowiu na organizm ludzki określa się nazwą ołowica. Zaabsorbowane związki ołowiu przenikają do krwiobiegu, gdzie ołów wbudowuje się do czerwonych krwinek - średni czas przebywania wynosi 30 dni. Stąd 25-40% jego zawartości przenika do tkanek miękkich, około 15% do kości, a pozostała ilość jest wydalana. Czas przybywania w tkankach miękkich wynosi około 30 dni, a w kościach 40-90 lat u dorosłego człowieka. W kościach kumulowany jest w postaci związków koloidalnych i krystalicznych, może być z nich uwalniany pod wpływem zaburzeń metabolicznych lub stresu. Ołów silnie wiąże się z wieloma biopolimerami, takimi jak: białka, enzymy, RNA, DNA. w ten sposób ulega zaburzeniu wiele przemian metabolicznych. Skutkami toksyczności są: zaburzenia tworzenia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, a także uszkodzenia mózgu.

Warunki komfortu cieplnego człowieka.

Organizm człowieka posiada pewne zdolności do dostosowania się do warunków otoczenia .

Zdolności te są jednakże ograniczone. W określonym zakresie parametrów powietrza człowiek czuje się najlepiej. Ogólny wpływ czynników zewnętrznych na intensywność oddawania ciepła przez ciało ludzkie charakteryzuje tzw. zdolność chłodząca środowiska otaczającego. Zdolność chłodząca środowiska jest odpowiednia, kiedy powoduje taką wymianę ciepła pomiędzy ciałem człowieka i otoczeniem, jakiej w danej chwili wymaga poziom metabolizmu organizmu. Dobre samopoczucie wynika ze stanu równowagi termicznej organizmu człowieka z otoczeniem. Nie odczuwa on ani chłodu ani gorąca. Taki stan przyjęto nazywać komfortem cieplnym.

Na odczucie parametrów mikroklimatu przez człowieka mają wpływ:

Czynniki zależne od człowieka, nazywane także czynnikami wewnętrznymi:

  • Indywidualne odczucie temperatury
  • Stopień aktywności fizycznej
  • Izolacyjność cieplna odzieży
  • Stan zdrowia i ogólne samopoczucie
  • Czynniki niezależne od człowieka, zwane czynnikami zewnętrznymi:
  • Temperatura powietrza
  • Wilgotność względna powietrza
  • Prędkość powietrza w strefie przebywania ludzi
  • Temperatura powierzchni otaczających (przegród budowlanych)
  • Poziom dźwięku hałasu
  • Czystość powietrza
  • Świeżość powietrza (określana zawartością dwutlenku węgla)
  • Stopień i rodzaj zjonizowania powietrza pomieszczenia (bilans jonowy powietrza)
  • Oświetlenie i wystrój wnętrz

Większość tych czynników może być kształtowana przez działanie urządzeń klimatyzacyjnych lub wentylacyjnych obsługujących dane pomieszczenie.

Organizm człowieka jako istoty stałocieplnej, w swoim działaniu stara się utrzymać temperaturę ciała na możliwie stałym poziomie. Temperatura skóry człowieka, która w warunkach normalnych wynosi około 33-36°C, jest zazwyczaj wyższa od temperatury powietrza oraz otaczających przegród budowlanych. To właśnie ona decyduje o indywidualnym odczuciu ciepła lub zimna, a także o kierunku wymiany ciepła między człowiekiem i jego najbliższym otoczeniem. Gdy temperatura skóry spadnie poniżej 32°C człowiek zaczyna odczuwać zimno, po przekroczeniu 37°C zaczyna się intensywnie pocić.

Utrzymywanie temperatury ciała człowieka na prawie stałym poziomie łączy się z koniecznością odprowadzania do otoczenia nadmiaru ciepła wytwarzanego przez organizm w procesach metabolicznych.

Temperatura powietrza w strefie przebywania ludzi w pomieszczeniu.

W określeniu optymalnej temperatury powietrza w strefie przebywania ludzi w pomieszczeniu podstawową rolę odgrywa odczucie cieplne człowieka. Za najwłaściwszą temperaturę powietrza w strefie przebywania ludzi można uznać tę (omówioną wcześniej), która zapewnia ciału ludzkiemu równowagę cieplną w otaczającym środowisku, bez wysiłku organizmu (lub przy bardzo ograniczonym). Jak wykazały liczne badania przeprowadzone na reprezentatywnych populacjach ludzi żyjących w naszym klimacie dla większości ludzi normalnie ubranych, wykonujących lekką pracę lub pozostających w stanie spoczynku, temperatura powietrza w strefie przebywania ludzi, zapewniająca dobre samopoczucie wynosi:

W zimie 20-22°C

W lecie (w średniej temperaturze zewnętrznej) 22-26°C

Człowiek w określonej temperaturze odczuwa jej zmiany rzędu 1,0K, można zatem przyjąć, że warunki optymalne zezwalają na wahanie temperatury w strefie przebywania ludzi w granicach ±1K.

Wilgotność powietrza.

Wilgotność powietrza wpływa na warunki komfortu cieplnego, ponieważ człowiek oddaje ciepło także przez odparowanie potu. Intensywność parowania zależy, w tych samych warunkach, od różnicy ciśnienia cząstkowego pary wodnej na powierzchni skóry i pary wodnej zawartej w powietrzu. W temperaturze 20°C oddawanie ciepła przez odparowanie potu odgrywa niewielką rolę. W tej temperaturze wilgotność powietrza także nie ma dużego wpływu na warunki komfortu cieplnego. W wyższych temperaturach człowiek również nie odczuwa wilgotności powietrza, natomiast gdy temperatura i wilgotność wzrastają jednocześnie, zaczynamy odczuwać nadmiar pary wodnej w powietrzu.

Wilgotność względna powietrza ma w granicach 30-60% niewielki wpływ na odczucia cieplne człowieka. W przypadku wilgotności względnej niższej niż 35%, występującej często zimą w pomieszczeniach ogrzewanych, dochodzi do wysuszenia wykładzin, mebli itd. Powoduje to unoszenie się pyłu, który osiada na elementach grzejnych i powoduje emisję substancji drażniących drogi oddechowe. Tworzywa sztuczne w suchym powietrzu ładują się elektrostatycznie i gromadzą cząstki pyłu. U ludzi dochodzi do wysuszenia błon śluzowych górnych dróg oddechowych. Jak wykazują badania- większa wilgotność zmniejsza niebezpieczeństwo przeziębienia. Przy wilgotności względnej powyżej 70% para wodna może lekko wykraplać się na zimnych przegrodach, a materiały pochodzenia organicznego użyte w elementach wyposażenia wnętrz mogą po pewnym czasie wydzielać zapachy wynikające z procesów biologicznych (w efekcie tworzenia się pleśni i gnicia).

Wysoka temperatura powietrza powoduje, że wilgotność względna powietrza w pomieszczeniu nabiera decydującego znaczenia, ponieważ silnie wzrasta wpływ odparowania wody ze skóry na bilans cieplny organizmu człowieka. W przypadku określenia górnej granicy warunków komfortu powinno się przyjmować względną wilgotność tym niższą, im wyższa jest temperatura. Obniżanie górnej granicy wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu ze wzrostem temperatury powietrza znajduje uzasadnienie w sposobie oddawania ciepła przez człowieka.

I tak w temperaturze 20°C wilgotność względna dla zachowania komfortu wynosi 38-70%,

Kolejno:

21°C wilgotność względna 37-68%,

22°C wilgotność względna 36-65%,

23°C wilgotność względna 35-45%,

24°C wilgotność względna tylko 35%

25°C charakteryzuje się brakiem spełnionego komfortu ale wciąż jeszcze przyjemnie 18-60%

26°C charakteryzuje się brakiem spełnionego komfortu ale wciąż jeszcze przyjemnie 20-45%

Prędkość powietrza w strefie przebywania ludzi

Duży wpływ na warunki komfortu ma prędkość przepływu powietrza w strefie przebywania ludzi.

Wpływa ona na intensywność przejmowania ciepła na powierzchni ciała człowieka i przez to bezpośrednio na strumień ciepła oddawany do otoczenia. Jest więc ważnym parametrem, który poza temperaturą i wilgotnością, wpływa na oddawanie lub przejmowanie ciepła przez organizm.

Prędkość ruchu powietrza, zapewniająca warunki komfortu cieplnego zależy od temperatury powietrza. W przypadku małych prędkości powietrza ciało ludzkie nie może oddawać dostatecznej ilości ciepła do otoczenia i człowiekowi może być zbyt ciepło. Większa prędkość powietrza powoduje, że otoczenie przejmuje zbyt wiele ciepła i człowiekowi jest wówczas zbyt zimno.

Dla zapewnienia komfortu w temperaturze 20°C prędkość powietrza wynosi 0-0,15 m/s

Kolejno:

21°C prędkość powietrza 0-0,2 m/s

22°C prędkość powietrza 0-0,25 m/s

23°C prędkość powietrza 0-0,33 m/s

24°C prędkość powietrza 0,15-0,38 m/s

25°C prędkość powietrza 0,35-0,45 m/s

26°C prędkość powietrza tylko 0,5 m/s

Ograniczenia prędkości powietrza w strefach przebywania ludzi wiążą się bezpośrednio ze zjawiskiem przeciągów. Przeciąg jest odczuwany, gdy powietrze o temperaturze niższej od temperatury pomieszczenia, owiewa tylko pewne partie ciała człowieka. Dochodzi do intensywnego wychłodzenia danej części ciała i samopoczucie osoby przebywającej w takim otoczeniu zdecydowanie się pogarsza. Temperatura skóry przy prędkości powietrza 0,5 m/s i w temperaturze około 21°C może obniżyć się nawet o 2K.

Temperatura powierzchni otaczających i przegród budowlanych.

Temperatura powierzchni przegród otaczających człowieka ma również bardzo duży wpływ na jego samopoczucie, ponieważ decyduje o intensywności wymiany ciepła przez promieniowanie pomiędzy organizmem ludzkim a otoczeniem. Zgodnie z prawem Stefana-Boltzmanna, osoba znajdująca się w pomieszczeniu, w zależności od rozmieszczenia powierzchni o różnej temperaturze, oddaje drogą promieniowania ciepło do powierzchni otaczających zimniejszych od powierzchni jego ciała, podczas gdy równocześnie ciało odbiera ciepło od cieplejszych powierzchni otaczających. W warunkach komfortu człowiek oddaje otoczeniu 55% ciepła przez promieniowanie. Zmniejszenie tego strumienia ciepła w przypadku zbyt wysokiej temperatury przegród, lub zwiększenie go w przypadku zbyt niskiej temperatury przegród, wywołuje u człowieka (mimo właściwego poziomu pozostałych parametrów powietrza) odczucie gorąca lub chłodu.

Aby pozostać w strefie komfortu przy temperaturze powietrza 20°C temperatura przegród zawiera się w przedziale 19°C-26°C

Kolejno:

21°C temperatura przegród 18°C-25°C

22°C temperatura przegród 17°C-24°C

23°C temperatura przegród 16°C-23°C

24°C charakteryzuje się brakiem spełnionego komfortu ale wciąż jeszcze przyjemnie 11°C-26°C

25°C charakteryzuje się brakiem spełnionego komfortu ale wciąż jeszcze przyjemnie 10°C-25°C

26°C poza strefą komfortu

Zakłócenia akustyczne.

Działanie urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych powoduje hałas i drgania.Zjawiska te mają istotny wpływ na warunki komfortu. Zbyt duży hałas wpływa ujemnie na warunki pracy i wypoczynku. Poza natężeniem hałasu istotne znaczenie ma zakres częstotliwości dźwięku hałasu, czas trwania ekspozycji, częstość występowania, a także indywidualna wrażliwość człowieka na szumy. drgania przenoszone na organizm ludzki powodują zmęczenie, wzrastająca nerwowość i ograniczają zdolność do koncentracji. Oprócz hałasu pochodzącego od urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych może dojść także do dudnienia powstającego wskutek docierania hałasu z zewnątrz. Jest to najczesciej wynikiem niewlasciwego zaprojektowania i/ lub wykonania niewlasciwych pod wzgledem akustycznym poloczen przegrod (gdy pojawiaja sie szczeliny, otwory, mostki dzwiekowe).

Czystość powietrza.

Na warunki komfortu w pomieszczeniach ma takze wplyw czystosc powietrza. Miara czystosci powietrza jest stopien zanieczyszczenia pylami, gazami i parami oraz zapachami. W sklad pylu wchodza czasteczki stale oraz czasteczki cieczy mniejsze od kilkuset mikrometrow. Zawartosc pylu, wystepujaca np. w salach audytoryjnych, jest zasadniczo wieksza niz w pomieszczeniach mieszkalnych. Jest to szczegolnie zauwazalne zima, gdy powietrze w pomieszczeniach jest bardziej suche, a na zewnątrz panuje niska temperatura. Pyły osadzają się na powierzchniach grzejnych i moga ulegać rozkładowi na różne związki. Zanieczyszczenia pyłowe źle działają na samopoczucie człowieka: drażnią błony śluzowe gardła i nosa, powodują zwłóknienia dróg oddechowych i zapalenia skóry. Gazy i pary powstające w pomieszczeniach wydzielane są przez różnego rodzaju materiały budowlane i izolacyjne, a także przez kleje, farby, lakiery i wykładziny podłogowe oraz wskutek parowania z organizmów ludzi. W przypadku odparowania szkodliwych substancji z farb i lakierow proces emisji zanieczyszczen jest długotwały i może trwać kilkanaśnie miesięcy a nawet kilka lat.

Świeżość powietrza.

Aby zapewnić odpowiednią świeżość powietrza w pomieszczeniach ze względów higienicznych (dla usuniecia zapachów wytworzonych przez człowieka), wymagana jest w powietrzu wentylacyjnym pewna minimalna ilość powietrza zewnętrznego. Ten niezbędny strumień powietrza zewnętrznęgo jest związany przeważnie z liczbą osób przebywających w danym pomieszczeniu. Niezbędny strumień powietrza zewnętrznego, jako składnik mieszaniny dostarczanej do pomieszczenia wentylowanego, zalecany dla zapewnienia odczucia komfortu i świeżości powietrza, przyjmuje sie na poziomie 10 l/s, czyli 36m3/h i osobę.

Stopien i rodzaj zjonizowania powietrza pomieszczenia.

Wpływ zjonizowanego powietrza na organizm ludzki zalezy od rozmiarow jonow i ich biegunowosci oraz koncentracji w powietrzu, a takze od wlasnosci fizykochemicznych nosnikow jonow (aerozole, bakterie). Korzystne działanie na organizm wykazuja jony małe zarowno dodatnie, jak i ujemne oraz ujemne wszystkich rozmiarow. Powietrze zawierajace przewazajaca liczbe jonow ujemnych powoduje odczucie swiezosci wplywa zatem na dobre samopoczucie czlowieka.

Niekorzystny jest natomiast wplyw na organizm ludzki jonow dodatnich. Unoszace sie w powietrzu pyly i bakterie maja zasadniczo ladunek dodatni. Tak wiec duszne i zapylone powietrze, w ktorym jest przewazajaca liczba jonow dodatnich, powoduje uczucie zmeczenia, znuzenia i spadku zdolnosci do koncentracji. W pomieszczeniu z przewaga stezenia jonow dodatnich, wystepuje u przebywajacych w nim ludzi uczucie suchosci powietrza i podraznienie blon sluzowych. Moze to spowodowac ogolnie zle samopoczucie. Besler podaje, ze sam czlowiek jest generatorem duzych jonow dodatnich. Przebywanie wiejkszej liczby osob w pomieszczeniu zamknietym (a do takich pomieszczen nalezy zaliczyc przede wszystkim sale widowiskowe, konferencyjne i audytoryjne) prowadzi zatem do niekorzystnego stanu jonizacji powietrza w stosunku do powietrza zewnetrznego.

Źródło:

Recknagel, Sprenger, Schramek - Kompendium wiedzy Ogrzewnictwo, Klimatyzacja, Ciepła woda, Chłodnictwo  - OMNI SCALA Wrocław 2008,

Aleksander Pełech - Wentylacja i klimatyzacja Podstawy - Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej Wrocław 2009